Het is zondagochtend 17 augustus 2008. Ik heb een afspraak met Wilco rond 12:00 uur, op het sportpark van SV De Paasberg in Arnhem om eens heerlijk over het keepersvak te praten.

Mijn auto kan ik prima parkeren vlak voor de ingang van het sportpark. Nadat ik mijn spullen heb gepakt wandel ik het sportpark op. Bij de ingang wordt ik hartelijk welkom geheten door twee vriendelijke heren en ik vervolg mijn weg richting de kantine. Mijn blik wordt getrokken door een prachtige grasmat. Ik denk direct dat dit voor een keeper erg uitnodigend is om een heerlijke pot neer te zetten. Het gras is op een prima hoogte gemaaid en het veld is zo vlak als een meertje. Compliment voor de terreinknecht!

Ik ontmoet Wilco, een grote stevige kerel met een sterke maar wel nonchalante uitstraling, in een kantine waar het heerlijk rustig is en de inrichting een gezellige sfeer uitademt.

Nadat Wilco mij een lekkere kop koffie heeft voorgezet begint hij met zijn verhaal.

(Wilco) Ik ben begonnen met keepen zo rond mijn 10e bij SV Almere, op die leeftijd was ik al een flink uit de kluiten gewassen knaap waardoor ik als voetballer niet echt goed uit de voeten kwam. Door mijn postuur zeiden er al snel wat mensen dat ik met zo'n lichaam misschien wel een goede keeper kon worden en het eens moest gaan proberen. Al snel bleek dat het keepen mij wel lag, lekker duiken, de aandacht en de baas spelen tegen de achterhoede vond ik wel erg leuk.

In die tijd speelde ik in de C2 tegen clubs als Ajax D2 en zelfs internationaal, tegen topclubs op een toernooi dat SV Almere had georganiseerd. Nadat ik verhuisde ben ik in Rotterdam een tijdje bij Alexandria gaan spelen. Om verschillende oorzaken ben ik daarna een jaartje gestopt met voetbal waarna op een gegeven moment iemand van Duivenstein mij vroeg of ik geen trek had om bij hen te komen spelen, zij vertelde mij dat zij verlegen zaten om een keeper. Hier heb ik het keepen weer opgepakt en het ging mij voor de wind. Ik heb het zelfs tot 2e keeper geschopt bij Leonidas, toentertijd een zondag 1e klasser.

Vorig jaar ben ik in Arnhem komen wonen en heb ik mij aangemeld bij SV De Paasberg.

Het is een fantastische vereniging waarbij op zijn tijd een dolletje thuis hoort. Ik voel mij hier thuis, een gezellige kantine waar altijd wel wat te beleven valt en een club die wat voor een keeper over heeft.

Zo heeft de club een keeperstrainer benaderd om heerlijke trainingen te gaan geven en hebben ze jou ook benaderd voor dit interview.

 (Jan) Ik vraag aan Wilco wat hij van een keepertrainer verwacht, met ander woorden hoe hij denkt dat de trainer hem beter kan maken.

(Wilco) Nou, hij moet in ieder geval zelf zien wat mijn zwakke punten zijn en tegen mij vertellen dat ik vooruit moet gaan keepen. Maar als hij dat niet direct door heeft (Lachend) dan zal ik hem dit heus wel vertellen hoor!

(Jan) Wat vind je dat hij voor oefenstof moet gebruiken?

(Wilco) Ik ben een keeper die lekker wil werken, conditie moet ook veel aandacht aan geschonken worden. Je ziet het ook bij de veldspelers, als de conditie niet op peil is kunnen de verdedigers het niet steeds maar weer opbrengen om na een aanval weer snel in de verdediging te verschijnen, waardoor er gevaarlijke situaties voor mijn doel kunnen ontstaan. Zo zal ook mijn conditie goed moeten zijn om steeds maar weer op elke situatie snel te kunnen reageren.

Ook om deze reden vind ik krachttraining erg belangrijk, ik schenk hier dan ook veel aandacht aan b.v. door lekker met gewichten te stoeien in de sportschool. Het afgelopen jaar ben ik van rond de 130 kilo naar zo'n 90 kilo in gewicht terug gegaan. Ik ben zelfs zo veel afgevallen dat mensen van mijn vorige vereniging mij bijna niet meer herkennen, ha, ha. Mijn onderarmen zijn gespierd en ik gebruik ook een knijper om mijn vingers te trainen. Ik heb laatst nog een lelijke blessure gehad aan de muis in mijn hand. De duim werd dubbel geslagen door een harde bal.

Maar ik vind in ieder geval dat er op een speelse manier getraind moet worden, hierop moet de oefenstof zijn afgestemd, veel variatie en met een grap tussendoor, je moet toch wel een lolletje kunnen maken, vind ik.

(Jan) Ik laat Wilco onze werkmap zien en onze keepers handschoenen met verwijderbare fingersafe en vraag hem om eerlijk zijn mening hierover te geven.

(Wilco) Dat is precies zoals ik bedoel, heerlijke oefeningen, erg gevarieerd en op een speelse manier te trainen. Tjonge, die handschoen is erg fijn, je voelt de fingersafe niet eens en hij sluit goed om mijn handen en vingers. Dat vind ik een vereiste van een goede handschoen! Hij moet ook goede grip hebben en die rolfinger is ook hartstikke goed. Goede handschoen!

(Jan) Ik vraag hem wat hij denkt dat deze handschoen zou moeten kosten? Wilco zegt dat zo'n tachtig euro wel een goede prijs zal zijn. Wanneer ik hem vertel dat deze handschoenen slechts 38 euro kosten, vraagt hij direct of hij deze kan bestellen. Ik vertel hem dat dit via de website kan. Wilco gaat dit overleggen met de club en zal ook onze oefenstof aanbevelen.

(Wilco) Wat ik wel jammer vind is dat er door de sportwinkels weinig aandacht wordt geschonken aan goede schoenen voor keepers. Er wordt al gauw een schoen aanbevolen die goed zijn voor de veldspelers maar niet voor een keeper, ik bedoel dat je als keeper niet graag uitglijdt. Lange noppen en dan zo'n stuk of zes, netjes verdeeld over de schoen is ideaal. Vooral de noppen onder je voorvoet zijn belangrijk voor een goede afzet. Zulke moet je ook gaan verkopen!

(Wilco) Ik krijg van de club een bon om schoenen te kopen en de kleding is netjes verzorgd en ook krijg ik mijn handschoenen door de club betaald. Dus wat dat betreft heb ik niets om over te klagen, zoals ik al zei, de club doet wat voor zijn keeper.

(Jan) Natuurlijk ben ik benieuwd naar de sterke kanten van Wilco en vraag hem dus ernaar.

(Wilco) Het is heerlijk om complimenten te krijgen en dus maak ik er af en toe wel een show van door lekker te zweven of een mooie duikbal te pakken welke ik ook zou kunnen pakken wanneer ik wat meer voetenwerk gebruik. Mijn coaching is sterk doordat ik het speelveld goed kan overzien en vaak al van te voren kan zien wat er gebeurd. Ik train mijn beenspieren veel zodat ik ook de bal achter de verdediging van de tegenpartij kan leggen. Een wat mindere kant is mijn linker zijde (Let op keepertrainer) daar moet ik nog veel aandacht aan besteden. Maar ik heb het gevoel dat ik weer beter wordt, het gaat wel lekker!

(Jan) als ik vraag wat hij doet aan het voorkomen van blessures, is zijn antwoord duidelijk.

(Wilco) Ik doe niet aan die dingen mee, slidingbroekjes is iets voor watjes, ik smeer gewoon wat vaseline op mijn schaafplekken en het gaat dan vanzelf wel weer over. Om wat extra lucht binnen te krijgen gebruik ik Vicks, dat smeer ik op mijn borst en dan ademt dat lekker. Verder gebruik ik soms tijgerbalsem om warme spieren te krijgen en te houden, maar dat is het dan ook wel. Het trainen in de sportschool, waardoor mijn spieren sterker worden, helpt ook tegen blessures. Goed getraind zijn voorkom je meestal blessures mee.

(Jan) Wat vind je van het begrip dat medespelers voor je opbrengen wanneer je een mindere dag hebt?

(Wilco) Daar zeg je wat. Ik heb er een gruwelijke hekel aan als ze gaan schelden en allerlei vervelende ziektes naar je hoofd smijten. Het is er vorig seizoen, zelfs bijna een keer van gekomen dat ik een wedstrijd uit wilde stappen door zulke opmerkingen. Je gaat dan bij mij echt te ver! Begrip is er dan niet voor een keeper. Als je als keeper een rotdag hebt dan heeft dat altijd het gevolg dat je fouten in doelpunten worden omgezet, als speler heb je dat een stuk minder want dan kan een andere speler of de keeper jouw fout nog herstellen.

(Jan) Het is inmiddels al bijna half twee en wij hebben al zo'n 1,5 uur gezellig zitten kletsen, (de tijd vliegt voorbij) dat ik met pijn in mijn hart naar de afronding van het interview moet gaan. Ik vraag dan ook wat Wilco graag nog zou willen bereiken? Hij hoeft daar geen moment over na te denken.

(Wilco) Kampioen worden dit seizoen, het liefst tegen Vitesse 1892, dat worden mooie derby's! Iedereen kan hier zingen en het wordt dan echt een gezellige bende! Daar kijk ik naar uit. Je zou het eens moeten meemaken.

Samen lopen wij naar buiten om nog een paar foto's te maken en het veld te bekijken, het ligt er inderdaad prachtig bij. Na wat plagerijtjes van een aantal mensen die gezellig, de belangstelling in Wilco mijnerzijds aanschouwen, moet ik echt afscheid nemen. Het was een fijn gesprek met een keeper die weet wat hij wil en veel plezier in het keepersvak heeft.

Het bevestigd mijn mening dat keepers, mensen zijn, die "gek" van het spelletje moeten zijn en altijd, bij goed- en slecht weer, bereid zijn om voor hun medespelers door de modder te kruipen. SV De Paasberg feliciteer ik met deze keeper, wees er zuinig op!